ترک انفاق عبارت از این است که شخص، مخارج افراد واجب النفقه خود را نپردازد.
زن و شوهر باید در اداره خانواده، همدیگر را یاری کنند. ولی چون ریاست خانواده بر عهده مرد است، قانونگذار او را موظف به تأمین معاش کرده، تکلیف شوهر به دادن نفقه از توابع ریاست او بر خانواده است. و این وظیفه ناشی از حکم قانون است و ریشه قراردادی ندارد. به همین دلیل طرفین نمیتوانند در عقد دائم، تکلیف مرد را از این امر ساقط نمایند، برخلاف عقد منقطع که هرگونه توافقی میتواند صورت بگیرد.
ضمانت اجرای خودداری یا ناتوانی شوهر از دادن نفقه
مطابق ماده 642 قانون مجازات اسلامی، هر کس با داشتن استطاعت مالی، نفقه زن خود را در صورت تمکین ندهد یا از تأدیه نفقه سایر اشخاص واجب النفقه امتناع نماید، دادگاه او را از سه ماه ویک روز تا پنج ماه حبس محکوم مینماید.
الزام مرد به پرداختن نفقه تا زمانی ادامه دارد که بتوان او را شوهر و سرپرست خانواده نامید. لذا از زمان انعقاد عقد نکاح بین طرفین تا انحلال عقد نکاح و حتی در زمان عده رجعیه که طلاق در حال نشوز واقع نشده باشد، نفقه بر عهده مرد است.
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۹/۱۳ ساعت 21:43 توسط ا.محمدی
|